Ostatnie publikacje
Jak skutecznie wdrażać procedury BHP w nowym biznesie
13 listopada, 2023
Zdarzenie potencjalnie wypadkowe. Jak je rozpoznać i jak reagować?
29 października, 2023
Charakterystyka metody OWAS
Metoda OWAS wykorzystywana jest przede wszystkim do oceny ryzyka zawodowego na poszczególnych stanowiskach pracy. Dotyczy w szczególności pozycji zajmowanej przez danego pracownika podczas pracy i umożliwia jej korygowanie w sytuacji, gdy jest nieprawidłowa. Warto dowiedzieć się nieco więcej na temat specyfiki tej metody. Czym jest metoda OWAS? Metoda OWAS (ang. Ovako Working Posture Analysis System) umożliwia dokonanie pomiaru oraz analizę obciążenia statystycznego. Jest to jedna z najczęściej wykorzystywanych metod podczas oceniania możliwości rozwoju zaburzeń związanych z pracą układu mięśniowo-szkieletowego. Dotyczy to w szczególności pracowników, którzy wykonują pracę w jednej pozycji. Dzięki zastosowaniu tej metody możliwe jest dokładne obliczenie obciążenia statystycznego podczas wykonywania zawodowych obowiązków w określonych warunkach. Oprócz tego metoda umożliwia również określenie ryzyka powstania urazów, które są związane z konkretną postawą podczas pracy. Metoda OWAS jest niezwykle skuteczna, ponieważ uwzględnia zarówno funkcjonowanie kończyn dolnych oraz górnych, jak i tułowia oraz pleców pracownika. Obciążenia poszczególnych części ciała mogą się między sobą różnić, co w dużej mierze zależne jest od rodzaju wykonywanych obowiązków zawodowych. Założenia metody OWAS Metoda OWAS w dużej mierze uwzględnia pozycję poszczególnych elementów ciała pracownika podczas wykonywania przez niego obowiązków. Natomiast analiza ryzyka dokonywana jest na podstawie ułożenia pleców, ramion oraz nóg. Dzięki temu możliwe jest określenie konsekwencji, jakie może nieść wykonywanie pracy w konkretnej pozycji przez dłuższy czas. Poszczególne zakresy obciążeń zostały ustalone z uwzględnieniem rodzaju wykonywanej pracy, a także ułożeniem ciała, które występuje w danym momencie. W metodzie OWAS można wyróżnić cztery podstawowe rodzaje obciążeń, które różnią się między sobą stopniem. Wśród nich można wyróżnić następujące: kategoria I, czyli pozycja normalna, która nie wymaga większej uwagi, kategoria II, czyli pozycja, która powinna ulec skorygowaniu podczas następnej kontroli, kategoria III, czyli pozycja, która musi być odpowiednio skorygowana w najbliższym czasie, kategoria IV, czyli pozycja, która wymaga natychmiastowego skorygowania. Zalety metody OWAS Stosowanie metody OWAS ma szereg korzystnych aspektów. Przede wszystkim metoda ta umożliwia realizację działań, których celem jest poprawa warunków pracy pracownika na określonym stanowisku. Optymalizacja warunków realizowania zawodowych obowiązków sprawia, że zmniejsza się ryzyko pojawienia różnego rodzaju dolegliwości u pracownika, które są związane przede wszystkim z pracą układu mięśniowo-szkieletowego. Jednak stosowanie metody ma również wpływ na zmniejszenie się ryzyka występowania urazów podczas pracy. Efektem wykorzystania metody OWAS jest ocenienie stopnia ryzyka, a także wprowadzenie wszystkich niezbędnych zmian. Dzięki temu będzie możliwa zarówno poprawa warunków na danym stanowisku pracy, jak i zwiększenie wydajności zatrudnionych osób. Bhp Rzeszów
WięcejNowe zasady wydawania uprawnień dla kierowców zawodowych
Planowane są nowe zasady wydawania uprawnień dla kierowców zawodowych. Obejmują one szereg zróżnicowanych rozwiązań dotyczących przede wszystkim szkoleń dla kierowców. Szkolenia on-line Kursy kwalifikacyjne oraz szkolenia okresowe dla kierowców zawodowych będą mogły się odbywać w formie on-line. Jednak takie rozwiązanie będzie dotyczyło jedynie wykwalifikowanych ośrodków szkolenia kierowców, którzy realizują tego typu działalność od wielu lat. Dzięki temu będzie możliwe uniknięcie nieprawidłowości w tym zakresie. Dodatkowe rozwiązaniaEfektywność szkolenia dla kierowców zawodowych będzie zwiększona. Dodatkowo przed przystąpieniem do szkolenia konieczne będzie założenie tak zwanego profilu kierowcy zawodowego, w którym będą uzupełniane wszystkie najważniejsze dane odnoszące się do kandydata na kierowcę.
WięcejJak wybrać odpowiednie obuwie robocze?
Pracownicy potrzebują nie tylko odpowiedniego ubrania roboczego, ale też butów rocznych, których zadaniem jest zapewnienie właściwej ochrony stopom przed uszkodzeniami mechanicznymi, skrajnymi temperaturami, środkami chemicznymi. Obowiązkiem każdego pracodawcy jest zagwarantowanie pracownikom odpowiednich warunków do wykonywania przez nich obowiązków służbowych. Nieprzestrzeganie zasad BHP to prosta droga do problemów i nałożenia kary finansowej, co oczywiście wiąże się z niemałymi stratami dla przedsiębiorstwa. Jakie wyróżnia się rodzaje obuwia roboczego? Do nieszczęśliwego wypadku w pracy może dojść w każdej chwili, dlatego podstawą będzie zadbanie o odpowiednie środki zapobiegawcze. Obuwie robocze to jedna z niezbędnych form zabezpieczenia dla pracowników. Obuwie ochronne dzieli się ze względu na przeznaczenie, konstrukcję i poziom zagrożeń. W zależności od specyfiki prowadzonej działalności, wyróżnić można obuwie, które będzie chronić przed czynnikami biologicznymi, chemicznymi lub atmosferycznymi. Inny rodzaj obuwia trzeba wyrabiać, jeśli ma zabezpieczyć przed porażeniem prądem elektrycznym lub efektem ESD. W niektórych zakładach pracy wystarczającym obuwiem są sandały, które wyróżnia lekkość i dobra wentylacja. Sprawdzają się idealnie w okresie letnim, przeciwdziałają nadmiernemu poceniu się stóp. Uniwersalnym wyborem są półbuty, które mogą być noszone niemalże przez cały rok, są one wyposażone w krótką cholewkę. W okresie jesienno-zimowym często używa się trzewików. Z kolei pracownikom narażonym na działanie żrących substancji potrzebne będą buty sięgające do kolan, które zapewniają pełniejszą ochronę. Tego typu obuwie robocze zabezpiecza zarówno stopy i kostki, jak i łydki. Buty robocze mają swoje oznaczenia i muszą spełniać określone normy. Oznaczenie S wskazuje na buty bezpieczne, odporne na ścieranie i wyposażone w podnosek będący w stanie wytrzymać siłę nacisku do 200 J. Obuwie S1 jest elektrostatyczne, ma wzmocnioną i zamkniętą piętę. Z kolei obuwie S2 chronić przed wilgocią i jest ocieplane. Natomiast obuwie S3 cechuje się wysoką odpornością na przebicie, zapewnia stabilność, jest wzbogacone o wzmocnioną podeszwę. Oznaczenie P wskazuje na buty ochronne (do 100 J), symbol O dotyczy butów zawodowych bez podnoska. Co należy mieć na uwadze, wybierając buty robocze? Przy wyborze obuwia roboczego bardzo ważne jest to, aby dobrać właściwy rozmiar. Buty muszą być dobrze dopasowane, nie mogą uciskać ani powodować dyskomfortu. Istotna jest solidna i gruba podeszwa, wytrzymała i właściwie izolowana od podłoża. Wszystko to zmniejsza ryzyko jej przebicia. Buty robocze są najczęściej wyposażone w podeszwę poliuretanową lub z mieszanki poliuretanu z norylu. W przypadku tych pierwszych można mówić o dużym komforcie użytkowania, natomiast te drugie wyróżniają się odpornością na działanie wysokich temperatur. Wybierając obuwie robocze, zawsze trzeba mieć na uwadze jego przeznaczenie i oznaczenie. Musi ono zostać właściwie dopasowane do rodzaju wykonywanej pracy. Istotne będzie również to, z jakich materiałów wierzchnich zostały wykonane buty. Znaczenie ma odpowiednia wentylacja, odporność na działanie czynników atmosferycznych, łatwe czyszczenie i bezproblemowa konserwacja.
WięcejCo zalicza się do środków ochrony indywidualnej i dlaczego są tak ważne?
W każdym zakładzie pracy obowiązują nieco inne przepisy i wewnętrzny regulamin, ale wszyscy pracodawcy są zobowiązani do zapewnienia swoim pracownikom optymalnych warunków do wykonywania powierzonych im zadań. Kwestia bezpieczeństwa powinna być priorytetem, nie można zapomnieć o odpowiednich środkach ochrony indywidualnej. Ich rodzaj będzie różnić się w zależności od specyfiki danego przedsiębiorstwa, rodzaju stanowiska i przydzielonych funkcji. Czy pracodawca musi zapewnić środki ochrony indywidualnej? Przedsiębiorcy są zobowiązani do przestrzegania praw pracowników, zapewnienia im bezpiecznych warunków do pracy, zgodnie z odgórnie narzuconymi przepisami. Szkolenia z zakresu BHP, czyli bezpieczeństwa i higieny pracy, to konieczność. Musi je przejść każdy pracownik jeszcze przed przystąpieniem do wykonania swoich obowiązków, które zostaną mu przydzielone na danym stanowisku. W wielu firmach szkolenie BHP trwa przez kilka godzin, chociaż niektórzy pracodawcy nadal traktują je jako zwykła formalność. Warto od razu podkreślić, że BHP ma znacznie w przypadku pracy nie tylko fizycznej, ale też umysłowej. W niektórych branżach i zawodach koniecznością jest stosowanie konkretnych środków ochrony indywidualnej. To pracodawca odpowiada za ich zapewnienie pracownikom, mają one zredukować ryzyko wystąpienia zagrożeń na danym stanowisku do minimum. Niestety nie zawsze wystarczające będzie poprawienie organizacji robót czy zastosowanie środków ochrony zbiorczej do wyeliminowania niektórych zagrożeń. Niektórzy pracownicy potrzebują specjalnych strojów, butów czy sprzętu do zabezpieczenia ich przez różnego typu czynnikami szkodliwymi i niebezpiecznymi, na które mogą być narażeni w swoim środowisku pracy. Jakie wyróżnia się środki ochrony indywidualnej? Środki ochrony indywidualnej dzielą się na kilka grup, muszą spełniać one wymagania dotyczące oceny zgodności. Przepisy znajdujące się w kodeksie pracy jasno określają zasady doboru środków ochrony indywidualnej. Na uwadze należy mieć charakter piastowanego stanowiska pracy i związane z nim zagrożenia, specyfikę przedsiębiorstwa, środowisko pracy. Ze środków ochrony kończyn wymienia się obuwie ochronne, ochraniacze stóp i rękawice ochronne. Z kolei hełm jest środkiem ochrony głowy, a maski i filtry mają za zadanie zabezpieczyć układ oddechowy. Do środków ochrony słuchu zalicza się wkładki i hełmy przeciwhałasowe, nauszniki. Stosuje się też specjalną odzież ochronną na brzuch i klatkę piersiową. Przykładem będą fartuchy zabezpieczające przed negatywnym wpływem promieniowania X. Ze środków ochrony twarzy i oczu wymienia się okulary i gogle ochronne, przyłbice, maski spawalnicze. Osoby pracujące na wysokości muszą zostać wyposażone w szelki, pasy bezpieczeństwa, amortyzatory, linii podtrzymujące. Wyróżnia się także środki ochrony izolujące całe ciało, czyli kombinezony gazoszczelne. Warto od razu zaznaczyć, że środki ochrony indywidualnej zawsze dobiera się do konkretnego pracownika i mogą być one użytkowane wyłącznie przez niego. Jeśli pracodawca nie zapewni ich swoim pracownikom, to musi liczyć się z nałożeniem surowych kar za ignorowanie przepisów. Z kolei na pracownika, który nie wykonuje prac bez wymaganego zabezpieczenia, może zostać nałożona kara porządkowa przez pracodawcę.
WięcejInspekcja Pracy – czemu służy i czego się spodziewać?
Państwowa Inspekcja Pracy jest w stanie bardzo szybko zepsuć dobry humor każdemu przedsiębiorcy, bo nigdy nie wiadomo, jakie będą wyniki kontroli. PIP stoi na straży przestrzegania prawa pracy, bardzo skrupulatnie sprawdza, czy w danej firmie postępuje się zgodnie z odgórnie narzuconymi zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy. Nie pominie też kwestii dotyczącej legalności zatrudnienia pracowników. Jeśli przedsiębiorstwo postępuje zgodnie z przepisami i nie ma sobie niczego do zarzucenia, to kontrola z urzędu będzie tylko formalnością i nie trzeba obawiać się żadnych problemów. Co warto wiedzieć na temat Państwowej Inspekcji Pracy? Państwową Inspekcję Pracy jako organ zajmujący się nadzorowaniem i kontrolowaniem przestrzegania szeroko pojętego prawa w pracy, interesuje wszystko, co ma jakikolwiek związek z przyjętymi pracownikami, łącznie ze sposobem ich zatrudnienia. Oczywiście uprawnienia kontrolerów są ograniczone, a ich nadrzędnym zadaniem nie jest doszukiwanie się za wszelką cenę jakiś nieprawidłowości w przedsiębiorstwie. Kierują się zawsze przepisami prawa, powołując się na konkretne ustawy dotyczące wyłącznie kwestii przestrzegania prawa pracy. Trzeba wobec tego liczyć się z tym, że przedstawiciele PIP dokładnie zapoznają się z firmową dokumentacją podczas kontroli. Interesować będą ich przede wszystkim umowy pracodawcy z zatrudnionymi w firmie pracownikami. Sprawdzą legalność ich zatrudnienia, zgodność wynagrodzenia z aktualnymi przepisami, przestrzegane środki bezpieczeństwa w na terenie zakładu pracy. Jednym słowem pracownicy PIP są uprawnieni do wglądu do wszystkich dokumentów firmy, łącznie z kartami osobowymi. Mogą wypytywać o różne rzeczy pracowników zarówno aktualnych, jak i byłych. Inspektor PIP ma prawo skontrolować cały teren, wejść do każdego firmowego pomieszczenia, przejrzeć używany sprzęt i przedmioty. Coraz częściej przeglądane są też urządzenia rejestrujące dźwięki i obrazy. Wszystko to służy zebraniu potrzebnego materiału kontrolnego. Czy jest się czym stresować? Kontrola inspekcji pracy odbywa się oczywiście w zakładzie pracy, chyba że dana firma nie ma stałej siedziby, to inspektorzy wybierają miejsce wykonywania zadań przez zatrudnionych w niej pracowników. Warto od razu zaznaczyć, że przedsiębiorca nie musi zostać poinformowany o planowanej kontroli. Trzeba też liczyć się z tym, że przedstawiciele PIP mogą zjawić się o każdej porze i to nie tylko dnia, ale nawet w nocy. Nie ma możliwości przesunięcia terminu takiej wizyty. Przedsiębiorcy nie przysługuje żadne prawo sprzeciwu i jest zobowiązany do postępowania zgodnie z wytycznymi inspektorów Państwowej Inspekcji Pracy. Oczywiście zdarza się tak, że inspekcja poinformuje pracodawcę o swoim zamiarze pojawienia się w jego zakładzie pracy, ale nie można tego oczekiwać. Co więcej, pracownicy PIP nie muszą informować pracodawcy o tym, w wyniku czego została przeprowadzona kontrola. Nie ma żadnego problemu, jeśli zakończy się ona wynikiem pozytywnym. Pojawi się jednak przy stwierdzeniu nieprawidłowości. W przypadku drobnych uchybień kończy się na ustnym ich skorygowaniu przez inspektora podczas kontroli. Jeśli jednak zostaną wykryte poważne naruszenia, kontroler wystawi wystąpienie, wyda nakaz lub nałoży karę finansową zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Przedsiębiorca ma 30 dni na odniesienie się do raportu pokontrolnego. Każdy nakaz musi zostać wykonany, w przeciwnym razie jest traktowany jako wykroczenie.
WięcejWymagania dotyczące instalacji przeciwpożarowej
Bezpieczeństwo przeciwpożarowe jest jedną z podstawowych i priorytetowych kwestii, które brane są pod uwagę w dzisiejszym budownictwie, a jego zapewnienie jest jednym z warunków wstępnych zatwierdzenia projektu i oddania budynku do użytkowania. Warto jednak zadać sobie pytanie o to, czym właściwie jest instalacja przeciwpożarowa i jakie warunki powinna spełniać. Okazuje się, że odpowiedź na to pytanie jest dość złożona. Instalacja przeciwpożarowa w różnych typach budownictwa Przede wszystkim należy powiedzieć sobie, że w kwestii takiej jak instalacja ppoż wymagania mogą znacznie się pomiędzy sobą różnić, w zależności od typu budownictwa. Budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne musi spełniać inne warunki (dość ograniczone, ale jasno opisane w przepisach prawa budowlanego) niż budownictwo wielorodzinne. Inne warunki stawia się małym sklepom, biurom i budynkom usługowym, a inne dużym obiektom. Znaczenie ma zarówno docelowa ilość osób przebywająca w budynku, ilość kondygnacji, powierzchnia i wiele innych czynników. Szczegółowe informacje na ten temat znaleźć można w odpowiednich ustawach (o ochronie przeciwpożarowej, prawo budowlane, o straży pożarnej i pojedyncze rozporządzenia). Wodna instalacja przeciwpożarowa Najważniejszym elementem wodnej instalacji przeciwpożarowej są oczywiście wewnętrzne (w niektórych przypadkach także zewnętrzne) hydranty. Muszą być one w odpowiedni sposób oznaczone i umieszczone w obrębie pionów komunikacyjnych (klatki schodowe). Ważnym wymogiem jest konieczność zasilania hydrantów wodą z zewnętrznej sieci, to znaczy muszą one być podłączone do sieci wodno-kanalizacyjnych niezależnie od budynku. Częścią wodnej instalacji ppoż. są również tryskacze i podobne elementy gaśnicze. Elektryczna instalacja przeciwpożarowa Oprócz instalacji wodnej częścią systemów ppoż. jest również instalacja elektryczna. Najważniejszym jej elementem jest przeciwpożarowy, awaryjny wyłącznik prądu, odcinający zasilanie w całym budynku. Równie istotnym elementem instalacji są tu czujniki ppoż., które mogą być połączone z automatyczną instalacją alarmową (przekazującą informację do Straży Pożarnej), albo urządzeniami gaśniczymi. Pozostałe elementy instalacji przeciwpożarowej Częścią instalacji przeciwpożarowej w budynkach są również urządzenia ruchome, służące do indywidualnej walki z pożarem, albo przeciwdziałania jego powstania. Są to najczęściej ręczne gaśnice dostosowane do warunków panujących w budynku. Nie należy zapominać również o elemencie instalacji ppoż. jakim są różnego rodzaju oznaczenia ewakuacyjne i tablice informacyjne ułatwiające korzystanie z innych elementów systemu. Bhp Rzeszów
WięcejPrzepisy związane z przeprowadzeniem próbnej ewakuacji
Z każdego miejsca w budynku, w którym przebywają ludzie, muszą być zapewnione warunki pozwalające na przeprowadzenie szybkiej i bezpiecznej ewakuacji. Aby zadbać o efektywność jej przebiegu, konieczne jest systematyczne przeprowadzanie specjalnych prób. W ten sposób uzyskać można protokół zawierający wykaz ewentualnych nieprawidłowości, a na jego podstawie szybko wprowadzić zmiany pozwalające na zwiększenie skuteczności zabezpieczeń na wypadek prawdziwej ewakuacji. Próbna ewakuacja przepisy Obowiązek praktycznego sprawdzania organizacji oraz warunków ewakuacji dotyczy właścicieli lub zarządców obiektów użytkowanych przez ponad 50 osób, niezakwalifikowanych do kategorii zagrożenia ludzi IV. Zgodnie z aktualnym Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, próbną ewakuację należy przeprowadzić przynajmniej raz na dwa lata. Jeżeli w obiekcie cyklicznie zmienia się grupa powyżej 50 użytkowników, procedura ta powinna być dokonana co najmniej raz na rok, w terminie nieprzekraczającym 3 miesięcy od momentu rozpoczęcia korzystania z budynku przez nowych użytkowników. Jeżeli obiekt zawiera strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi II, zakres próbnej ewakuacji powinien być uzgodniony z komendantem Państwowej Straży Pożarnej. Dotyczy to także budynków zakwaterowania osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych. Przebieg prawidłowej ewakuacji W przypadku powstania zagrożenia, głównym obowiązkiem wszystkich osób przebywających w obiekcie jest współpraca oraz podporządkowanie się poleceniom kierownika akcji ratowniczej do momentu przybycia jednostek Państwowej Straży Pożarnej. Osoby nieuczestniczące w akcji ratowniczej muszą ewakuować się najkrótszą drogą ewakuacyjną, odpowiednio oznakowaną i znajdującą się poza strefą objętą pożarem lub na zewnątrz danego budynku. Ewakuację rozpoczyna się od stref, w których powstał pożar lub tych znajdujących się bezpośrednio na drodze rozprzestrzeniania się ognia. W jej przebiegu konieczne jest wyłączenie dopływu prądu i przeciwdziałanie panice, a także korzystanie z ciągów klatek schodowych zamiast wind. Bez potrzeby nie powinno się otwierać drzwi do pomieszczeń objętych pożarem, ponieważ nagły dopływ powietrza gwałtownie zwiększa rozprzestrzenianie się ognia. Kiedy ewakuacja zostanie zakończona, należy sprawdzić stan osobowy. Przy jego niezgodności i podejrzeniu, że ktoś pozostał w strefie zagrożonej, należy zgłosić ten fakt jednostkom ratowniczym oraz ponownie sprawdzić pomieszczenia budynku.
WięcejCo powinna zawierać instrukcja ppoż.?
Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego to istotny dokument, który obowiązuje przez cały okres użytkowania budynku. Obiekty, które muszą być wyposażone w instrukcję, jej formę oraz informacje, które powinna zawierać określa Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Instrukcja przeciw pożarowa — gdzie obowiązuje? Budynki, które muszą być wyposażone w instrukcję bezpieczeństwa pożarowego określa ust. 1 i 8 rozporządzenia z 2010 roku. Zgodnie z przepisami w instrukcję muszą być wyposażone wszystkie obiekty lub stanowiące odrębne strefy pożarowe części tych obiektów, jeżeli są one wykorzystywane jako miejsce: – użyteczności publicznej, – zamieszkania zbiorowego, – produkcyjne, – magazynowe, – inwentarskie. Ponadto w wymienionych obiektach musi występować strefa zagrożenia wybuchem. Wyjątek od tych zapisów stanowią: – budynki lub istniejące w ich ramach odrębne strefy pożarowe, których kubatura brutto nie przekracza 1 000 m3 (nie dotyczy budynków inwentarskich), – budynki inwentarskie, których kubatura nie przekracza 1 500 m3, – strefy pożarowe obiektów innych niż budynek, o ile ich powierzchnia nie przekracza 1 000 m3. Obowiązkowe elementy instrukcji przeciwpożarowej Zgodnie z wytycznymi w pkt 1 wszystkie instrukcje bezpieczeństwa pożarowego muszą zawierać szereg informacji, które pozwolą na efektywne ratowanie osób i mienia w przypadku pożaru. Do niezbędnych zapisów i, które muszą być zawarte w instrukcji zalicza się m.in. informacje o: – warunkach ochrony przeciwpożarowej, – wyposażeniu przeciwpożarowym, – przeglądach i czynnościach konserwujących sprzęt przeciwpożarowy, – sposobie działania, gdy pojawi się pożar lub inne zagrożenie, – rzeczywistym sposobie przeprowadzenie ewakuacji, – sposobie informowania użytkowników obiektu o obowiązujących przepisach przeciwpożarowych, o treści instrukcji ppoż. oraz o zdaniach i obowiązkach w zakresie ochrony przeciwpożarowej, którym będą podlegać. Ponadto instrukcja musi zawierać szczegółowy plan obiektu wraz z jego usytuowaniem oraz teren przyległym. Tak sporządzona instrukcja musi być przekazana do właściwego Komendanta Powiatowej/Miejskiej PSP. Należy mieć na uwadze, że ze względu ważność dokumentu, jakim jest instrukcja przeciwpożarowa może być on tworzony jedynie przez wykwalifikowane osoby. Z tego względu zaleca się przekazywanie tworzenia fachowych instrukcji uprawnionym do tego podmiotom. Dzięki temu można mieć pewność, że będzie ona zgodna z prawem.
WięcejJakie przepisy ppoż obowiązują w magazynie
Magazyny są przeznaczone do przechowywania w nich towarów lub półproduktów. Te, z uwagi na swoje właściwości, mogą charakteryzować się mniejszą lub większą palnością – dlatego należy dostosować poziom zabezpieczeń do potencjalnego zagrożenia. Jakie przepisy ppoż obowiązują w magazynie? Klasyfikacja magazynów Tego typu pomieszczenia, służące do przechowywania towarów, są klasyfikowane jako produkcyjno-magazynowe (w skrócie PM). Obecnie obowiązujące przepisy prawne narzucają obowiązek przyporządkowania każdego budynku do określonej kategorii, oznaczonej literami od A (najwyższa odporność pożarowa) do E (najniższa odporność pożarowa). Przyporządkowania tego dokonuje się w oparciu o przybliżoną gęstość obciążenia ogniowego oraz w zależności od tego, do której grupy wysokości przypisano budynek. Jednocześnie, w przypadku planowanych prac remontowo-modernizacyjnych lub w fazie projektowania – należy wziąć pod uwagę, że w przypadku podziemnych magazynów powierzchnie pożarowe nie mogą przekroczyć 50% ogólnej powierzchni. W oparciu o odpowiednie przepisy określa się maksymalne powierzchnie stref pożarowych w magazynach. Ustawodawca dopuszcza możliwość ich rozszerzenia nawet o 150%, w przypadku zastosowania odpowiednich elementów infrastruktury przeciwpożarowej. Zalicza się do nich stałe, wodne urządzenia gaśnicze (dające możliwość podwojenia powierzchni strefy pożarowej) oraz samoczynne narzędzia oddymiające (pozwalające na powiększenie powierzchni strefy pożarowej o kolejnych 50%). Ewakuacja to podstawa Oprócz zastosowania odpowiednich materiałów, a także ewentualnych urządzeń przeciwpożarowych, niezbędne jest zapewnienie pracownikom bezpiecznej i możliwie jak najkrótszej i najbezpieczniejszej drogi ewakuacji na wypadek pożaru. W tym przypadku ważne jest odpowiednie rozplanowanie drogi ewakuacyjnej, ale również oszacowanie, ile osób jest w stanie realnie wydostać się z budynku w razie pożaru. Konieczne jest w takim przypadku obliczenie maksymalnej ilości pracowników w oparciu o informację, że każda osoba pracująca w magazynie musi mieć minimum 30m2 powierzchni użytkowej dla siebie. To oznacza, że hala magazynowa o powierzchni użytkowej 3000m2 może zatrudniać maksymalnie 100 pracowników w trakcie jednej zmiany. Kolejną kwestią o dużym znaczeniu w przypadku ewakuacji ma zapewnienie odpowiedniej drogi ewakuacyjnej, nie oddalonej zanadto od stanowisk pracy. Również ta kwestia jest jasno określona w przepisach i ściśle uzależniona od gęstości obciążenia ogniowego. Gdy parametr ten przekracza dla danego budynku 500 MJ/m2, a jednocześnie budynek liczy więcej niż jedno piętro – długość przejść ewakuacyjnych może mierzyć maksymalnie 75 metrów. W przypadku gdy gęstość obciążenia ogniowego jest mniejsza niż 500 MJ/m2 z jednym piętrem, a także w odniesieniu do budynków parterowych – długość przejść ewakuacyjnych to maksymalnie 100 metrów. Drogi pożarowe można wydłużyć o 50% gdy zamontowana jest instalacja tryskaczowa, a także o kolejne 50% w sytuacji, w której w magazynie znajduje się instalacja oddymiająca. Dodatkowo, przepisy dają również możliwość wydłużenia przejścia ewakuacyjnego o 25%, jeśli hala magazynowa jest wyższa niż 5 metrów.