Kategoria: Wszystkie artykuły

Ustawa o ochronie przeciwpożarowej – nowy jednolity tekst

USTAWA z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej. Dziennik Ustaw z dnia 27 października 2009 r. Nr 178, poz. 1380 (tekst jednolity) ZMIANY: – Dz. U. z 2010 r. Nr 57, poz. 353, – Dz. U. z 2012 r., poz. 908, – Dz. U. z 2013 r., poz. 1635, – Dz. U. z 2015 r., poz. 1505. Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. Ochrona przeciwpożarowa polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem poprzez: 1) zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia; 2) zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia, 3) prowadzenie działań ratowniczych. Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) zapobieżeniu powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia – rozumie się przez to: a) zapewnienie koniecznych warunków ochrony technicznej nieruchomościom i ruchomościom, b) tworzenie warunków organizacyjnych i formalnoprawnych zapewniających ochronę ludzi i mienia, a także przeciwdziałających powstawaniu lub minimalizujących skutki pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia, 2) działaniach ratowniczych – rozumie się przez to każdą czynność podjętą w celu ochrony życia, zdrowia, mienia lub środowiska, a także likwidację przyczyn powstania pożaru, wystąpienia klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia, 3) innym miejscowym zagrożeniu – rozumie się przez to zdarzenie wynikające z rozwoju cywilizacyjnego i naturalnych praw przyrody niebędące pożarem ani klęską żywiołową, stanowiące zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub środowiska, któremu zapobieżenie lub którego usunięcie skutków nie wymaga zastosowania nadzwyczajnych środków, 4) krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym – rozumie się przez to integralną część organizacji bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, obejmującą, w celu ratowania życia, zdrowia, mienia lub środowiska, prognozowanie, rozpoznawanie i zwalczanie pożarów, klęsk żywiołowych lub innych miejscowych zagrożeń; system ten skupia jednostki ochrony przeciwpożarowej, inne służby, inspekcje, straże, instytucje oraz podmioty, które dobrowolnie w drodze umowy cywilnoprawnej zgodziły się współdziałać w akcjach ratowniczych. Rozdział 2 Zapobieganie pożarowi, klęsce żywiołowej lub innemu miejscowemu zagrożeniu Art. 3. 1. Osoba fizyczna, osoba prawna, organizacja lub instytucja korzystające ze środowiska, budynku, obiektu lub terenu są obowiązane zabezpieczyć je przed zagrożeniem pożarowym lub innym miejscowym zagrożeniem. 2. Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, a także podmioty, o których mowa w ust. 1, ponoszą odpowiedzialność za naruszenie przepisów przeciwpożarowych, w trybie i na zasadach określonych w innych przepisach. Art. 4. 1. Właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu, zapewniając ich ochronę przeciwpożarową, jest obowiązany: 1) przestrzegać przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i technologicznych. 2) wyposażyć budynek, obiekt budowlany lub teren w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice, 3) zapewnić konserwację oraz naprawy urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic w sposób gwarantujący ich sprawne i niezawodne funkcjonowanie, 4) zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie, bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji, 5) przygotować budynek, obiekt budowlany lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej, 6) zapoznać pracowników z przepisami przeciwpożarowymi, 7) ustalić sposoby postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia. 1a. Odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w ust. 1, stosownie do obowiązków i zadań powierzonych w odniesieniu do budynku, obiektu budowlanego lub terenu, przejmuje – w całości lub w części – ich zarządca lub użytkownik, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej ustanawiającej zarząd lub użytkowanie. W przypadku gdy umowa taka nie została zawarta, odpowiedzialność za realizację obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej spoczywa na faktycznie władającym budynkiem, obiektem budowlanym lub terenem. 2. Czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej mogą wykonywać osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje. 2a. Osoby wykonujące czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w tym czynności, o których mowa w ust. 1, polegające na zapobieganiu powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, niezatrudnione w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, powinny posiadać tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa lub ukończone w Szkole Głównej Służby Pożarniczej studia wyższe w zakresie inżynierii bezpieczeństwa w specjalności inżynieria bezpieczeństwa pożarowego. 2b. Osoby niezatrudnione w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, wykonujące czynności wyłącznie w zakresie wynikającym z ust. 1, powinny posiadać co najmniej wykształcenie średnie i uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej lub kwalifikacje do wykonywania zawodu technik pożarnictwa. 3. (uchylony). Art. 4a. 1. Uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej nabywa na okres 5 lat osoba, która ukończyła: 1) szkolenie inspektorów ochrony przeciwpożarowej albo 2) szkolenie aktualizujące inspektorów ochrony przeciwpożarowej – zwane dalej „szkoleniami”. 2. Ukończenie szkoleń stwierdzają odpowiednio zaświadczenie o ukończeniu szkolenia inspektorów ochrony przeciwpożarowej albo zaświadczenie o ukończeniu szkolenia aktualizującego inspektorów ochrony przeciwpożarowej. 3. Okres 5 lat, na który nabywa się uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej, liczy się od dnia wystawienia zaświadczenia o ukończeniu szkolenia. 4. Szkolenie aktualizujące inspektorów ochrony przeciwpożarowej należy ukończyć w okresie ważności nabytych uprawnień inspektora ochrony przeciwpożarowej. 5. Szkolenia prowadzą szkoły Państwowej Straży Pożarnej, ośrodki szkolenia Państwowej Straży Pożarnej oraz instytuty badawcze Państwowej Straży Pożarnej. 6. Szkolenia na potrzeby ochrony przeciwpożarowej podmiotów organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych prowadzi Wojskowa Ochrona Przeciwpożarowa. 7. Programy szkoleń opracowuje i zatwierdza Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej. 8. Za szkolenia pobiera się opłatę. 9. Opłata za szkolenie wynosi do 50% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym szkolenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748, z późn. zm.). 10. Informację o wysokości opłaty za szkolenie podmioty, o których mowa w ust. 5, zamieszczają na swojej stronie internetowej. 11. Opłata za szkolenie stanowi: 1) w przypadku ośrodków szkolenia Państwowej Straży Pożarnej – przychód funduszu wojewódzkiego, o którym mowa w art. 19g pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1340, z późn. zm.); 2) w przypadku Szkoły Głównej Służby Pożarniczej – przychód, o którym mowa w art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.); 3) w przypadku szkół

Środki ochrony indywidualnej w czasie koronawirusa (COVID19) – wymogi prawne.

Środki ochrony indywidualnej w czasie koronawirusa (COVID19) – wymogi prawne.

Środki ochrony indywidualnej w czasie koronawirusa (COVID19) – wymogi prawne.

Zbiór reguł regulujący zasady bezpiecznego wykonywania pracy BHP, zawarty jest w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Określa on prawa i obowiązki pracodawcy i pracownika w zakresie BHP, oraz istotne kwestie związane ze stosunkiem pracy. Do najważniejszych należą: profilaktyka i ochrona zdrowia, warunki techniczne budynków , szkolenia w zakresie bhp, czynniki szkodliwe i uciążliwe wypadki przy pracy oraz środki ochrony indywidualnej. W szczególności ta ostatnie kwestia wymaga szczegółowego omówienia, głównie ze względu ma pandemię koronoawirusa. BHP w czasie Covid Sytuacja zagrożenia epidemiologicznego jest wyjątkowa i nakłada na pracodawcę szczególne obowiązki związane z zapewnieniem pracownikowi niezbędnego wyposażenia ochronnego. Rozporządzenie mówi iż pracodawca musi dostarczyć odzież i obuwie robocze w przypadku gdy odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub zabrudzeniu lub gdy występują szczególe wymogi technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy. W przypadku epidemii koronawirusa występuje zbieg przesłanek w odniesieniu do konieczności wyposażenie pracownika w szczególne formy zabezpieczenia. Należy pamiętać iż inne będą względem pracownika fizycznego linii produkcyjnej, sprzedawcy, a inne względem pracownika służby zdrowia pracującego w miejscach szczególnie narażonych na możliwość zarażenia wirusem. Obowiązek zapewnienia środków ochrony indywidualnej jest jednym z najważniejszych obowiązków pracodawcy. Zgodnie z wymienionym powyżej rozporządzeniem jest to wyposażenie przewidziane do noszenia lub trzymania przez pracownika celem ochrony przed jednym lub większą liczbą zagrożeń, mogących mieć wpływ na jego bezpieczeństwo i zdrowie. Do takich środków należą środki ochrony twarzy i oczu np. gogle ochronne czy przyłbice z poliwęglanu chroniące przed bezpośrednia możliwością dotarcia wirusów i bakterii do dróg oddechowych i oczu. Ważna jest też stosowanie ochrony dróg oddechowych przed aerozolami które służą transmisji patogenów. Środki ochronne Należy używać środków posiadające odpowiednie certyfikaty celem zapewnienia jak najlepszej ochrony pracownika i uniknięcia ewentualnej sankcji ze strony instytucji kontrolnych np. Państwowej Inspekcji Pracy. W odniesieniu do wspomnianych powyżej pracowników służby zdrowia katalog środków ochrony indywidualnych jest dość szeroki, poza wspomnianymi powyżej należą do nich kombinezony ochronne, rękawice silikonowe, nitrylowe, płyny antyseptyczne na bazie etanolu, półmaski filtracyjne, i inne zapewniające bezpieczeństwo. Niedopuszczalne są sytuacje braków środków ochrony indywidualnej lekarzy, pielęgniarek i ratowników związane z pandemią korona wirusa mające miejsce obecnie w polskich szpitalach i przychodniach. Braki sprzętu ochronnego rekompensowane są dostarczaniem ręcznie szytych maseczek bez certyfikatu, oraz drukowanych gogli ochronnych. Może to w przyszłości stanowić podstawę ewentualnego roszczenia podniesionego przed sądem pracy, o dopuszczenie do pracy bez wymaganych środków ochrony osobistej. Oczywiście środki ochrony indywidualnej, powinny być dobierane z uwzględnieniem specyfikacji i stanowiska pracy i posiadać stosowne certyfikaty zgodności, oznaczenie CE. Istotną kwestią jest również odkażanie i utylizacja środków ochrony indywidualnej. Co do zasady obowiązek ten spoczywa na pracodawcy, niedopuszczalne jest zlecanie tych czynności pracownikom korzystającym ze środków ochrony. Bhp Rzeszów